Waeterpolo verhaelen uit den oude doosch

Er is niet echt zekerheid over het ontstaan van waterpolo. De Engelse sportjournalist en oud-waterpolospeler Kelvin Juba noemt een zekere William Wilson, in 1844 uit Schotse ouders geboren, als de uitvinder van het 'handbal in water'. Hem zou in 1876 door zijn zwemvereniging Aberdeen zijn gevraagd regels voor een balspel te water te ontwerpen. In 1877 zou de eerste officiële waterpolowedstrijd zijn gespeeld tijdens het Bon Accord Swimming Festival in de Schotse rivier de Dee. Het is niet bekend of Wilson het spel verder heeft ontwikkeld.

In 1885 werd waterpolo officieel erkend. In 1887 werden voor de eerste maal echte doelen gebruikt. In 1888 werd in Engeland een waterpolocommissie opgericht en het eerste nationale kampioenschap gespeeld. In datzelfde jaar werden regels vastgelegd en werd het spel vanuit Engeland naar de Verenigde Staten (Boston) geëxporteerd. Het waterpolo won snel aan populariteit. In 1894 begon men er in Duitsland en Oostenrijk mee, in 1895 in Frankrijk, in 1897 in Hongarije en 1900 in Italië. Leiden (LZ – 1886) en Amsterdam (Het Y – 1892) waren de eerste steden in Nederland waar de waterpolosport beoefend werd.

De voorloper van het huidige waterpolo was een sport die voor het eerst in 1869 gespeeld werd in Groot-Brittannië, dankzij de inspanningen van een paar sportfanaten die meer leven in de brouwerij wilden bij eentonige zwemwedstrijden. De wedstrijden die destijds gespeeld werden, leken bij lange na niet op het huidige waterpolo, maar ze wekten wel de interesse van jongeren op. Het spel werd 'voetbal in het water' genoemd. Een jaar later vormde de London Swimming Association een speciaal comité om de spelregels op te stellen.

Een belangrijke rol in het polulairder en sneller maken van deze nieuwe sport speelde de Bournemouth Rowing Club, die bepaalde dat het speelveld 50 yards (ongeveer 46 meter) moest zijn. Zij bepaalde tevens dat er zeven spelers aan beide kanten mochten spelen en dat er één schiedsrechter en twee grensrechters moesten fungeren. Er waren nog geen doelen. Het 'doel'van de parijen was de bal te plaatsen op het ponton van de tegenstander. De eerste waterpoloregels werden in 1876 opgetekend en gepubliceerd door Willian Wildon in Glasgow. Daar werd ook de eerste officiële wedstrijd onder de nieuwe regels gespeeld, namelijk in de River Dee. De regels spraken toen ook voor eht eerst van doelen zoals we die nu ook nog kennen.  Het was de spelers niet toegestaan om zich van de bodem af te zetten en de bal met twee handen te vangen en te gooien. Een doelpunt telde pas als de bal in zijn geheel de doellijn tussen beide doelpalen gepasseerd was.

Nadien weder er veel wedstrijden gepseeld tussen Schotse en Engelse clubs. Enige tijd later werden ook voor het eerst Engelse, Schotse en Ierse kampioenschappen georganiseerd onder de uniforme regels met de restrictie, dat de keeper de bal niet over de middellijn mocht gooien en dat de spelers de bal niet onder water mochten houden. De wedstrijden duurden toen 20 minuten. In 1894 werd er voor het eerst waterpolo op het Europese vastland gespeeld en wel in Duitsland. Al snel volgden Oosterijk, België, Frankrijk en Hongarije. Waterpolo werd voor het eerst op het Olympisch programma gepslaatst tijden de Spelen in Parijs. De eeste Olympische kampioen was Groot Brittannië. Waterpolo was de eerste teamsport die geïntroduceerd werd op een Olympische Spelen.

Bronnen: nlwaterpolo, wikipedia