Deze foto van de week is voor iedereen in ‘t waterpolo wereldje wel bekend. 2008, Bejing, Olympische spelen zijn de sleutelwoorden die meteen in mijn hoofd omhoog borrelen. Nu maar hopen dat we weer zo’n resultaat in Londen gaan neerzetten! http://www.olympischespelenlonden.nl/

Daniëlle de Bruijn nam de ploeg op sleeptouw met zeven treffers. Ze maakte ook de belangrijke negende treffer kort voor het einde. Voor de Nederlandse waterpolosters is het de eerste olympische medaille. Acht jaar geleden toen de vrouwen op het olympisch programma debuteerden eindigde Oranje als vierde in Sydney, vier jaar geleden slaagde de ploeg er niet in zich voor Athene te plaatsen.

De gouden medaille van de waterpolosters is een van de mooiste en meest onverwachte van de Nederlandse ploeg in Peking. Het Nederlandse vrouwenwaterpolo domineerde in de jaren negentig tot de sport olympisch werd. De gemiste medaillekans in Sydney bij het debuut in 2000 werkte lang na. Nederland telde internationaal amper nog mee toen Robin van Galen begin 2006 de baan van Paul Metz overnam. De Rotterdammer kreeg de steun van de KNZB en sportkoepel NOCNSF om fulltime met zijn meiden te gaan trainen.

[ad#Google Adsense- Banner- Beautiful]

Op de WK in 2007 was Nederland nog negende, vervolgens won Oranje in augustus vorig jaar wel verrassend het olympisch kwalificatietoernooi in Kirisji gewonnen. De wederopstanding kreeg nog meer gestalte in Peking. De ploeg begon met een nederlaag in het openingsduel tegen Hongarije maar kwam daarna in vorm. In de kwartfinale zette de ploeg olympisch kampioen Italië na strafworpen aan de kant. De replay tegen Hongarije leverde een duidelijke winst op.

Tegen wereldkampioen Amerika had Oranje donderdag een vliegende start. Na vier minuten leidde de ploeg met 4-0. Daniëlle de Bruijn, eerder gestopt als international maar door Van Galen overgehaald terug te keren, nam de ploeg aan de hand. Liefst zeven keer schoot de 30-jarige speelster raak, uit alle hoeken en standen overigens.

[ad#Google Adsense- Banner- Beautiful]

De Amerikaanse vrouwen waren van slag door het snelle Nederlandse spel. De variatie van Oranje won het van het fysieke van de tegenstander. Toch kwamen de Amerikanen in de tweede periode terug in de wedstrijd. Van 4-2 werd het 5-5. Toch bleef Nederland daarna voortdurend aan de goede kant van de score. De laatste minuut begon met 8-8. Met 45 seconden kreeg Nederland een speelster meer in het water. De Bruijn nam de verantwoordelijkheid voor het schot. Dat was raak en betekende de onverwachte titel.

▶