ZVL staat voor de vrijwel onmogelijke opdracht om over twee weken de halve finale van de LEN Trophy te bereiken. De Leidse waterpolosters verloren zaterdagavond in het Italiaanse Camogli met 13-8 van Rapallo Nuoto.

Op zaterdagochtend om half zes verzamelen de speelsters zich op Schiphol. Dit treffen in de Europa Cup wordt een verkapt bliksembezoek. Via Pisa en een busreis van een kleine twee uur wordt even voor elven Recco bereikt, twee dorpjes voorbij Rapallo. Nog geen tien uur later moet een topprestatie worden geleverd.
Hoewel Recco waterpolo ademt, de mannen van Pro Recco zijn kampioen van Italië en daarmee een van de topploegen in Europa, is dit geen ideale voorbereiding. Noeki Klein beklaagt zich erover. De international zweert bij een aparte reisdag.

Maar een aparte reisdag betekent een extra hotelovernachting en een extra vrije dag nemen voor de speelsters met een baan. Het is de tragiek van goedwillende amateurs die topsport willen bedrijven. De wil is er, de faciliteiten en de middelen zijn er niet. Schraalhans is keukenmeester. ,,Ik krijg medewerking op school’’, zegt trainer Michèl van der Zeeuw, docent lichamelijke opvoeding op het Rijnlands Lyceum. ,,Maar er zijn genoeg meiden die voor elke Europacuptrip een of twee vrije dagen moeten opnemen. Dan houd je er niet veel over aan het eind van het jaar.’’ Nu de voorbereiding kort is, moeten keuzes gemaakt worden. De voorkeur gaat uit naar slapen ’s middags boven een training om het zwembad in het naburige Camogli te verkennen en meters te maken. Het is geen overbodige luxe. Er moet immers ook nog gemasseerd worden, want er leven wat pijntjes.

ZVL kan op volle oorlogssterkte aantreden, hoewel keepster Anne Heinis herstellende is van een gebroken vinger en Noeki Klein twee weken niet heeft getraind vanwege een ribblessure. Niettemin zijn de Italiaansen heer en meester. Hoewel, als ZVL in de eerste periode iets scherper is en een man-meer-situatie afmaakt, staat het 2-1 voor. Nu mist Toesja Klein en leidt onachtzaamheid drie seconden voor het eind van de eerste acht minuten tot de tweede tegentreffer.
Omdat ZVL in het tweede part weigert het doel onder vuur te nemen met schoten, maar zich te buiten gaat aan kansloze lobjes, gaat het langzaam de verkeerde kant op. Van der Zeeuw verbaast zich erover. ,,De hele week hebben we getraind op taterballen en dan beginnen we met lobjes. Dan wordt zo’n keepster lekker ingeschoten. Zo goed was ze niet.’’ Als ZVL bij 6-4 via Noeki Klein een levensgrote kans mist op de aansluiting en in de daaropvolgende aanval Rapallo het verschil op drie brengt, weet ZVL dat het een verloren strijd vecht.

De thuisploeg gaat los, is conditioneel veel verder en rijgt eenvoudige goals aaneen. Anne Heinis krijgt liefst zeven lobjes te verwerken, omdat haar verdediging niet op de juiste plek ligt. Vooral Roberta Bianconi heeft het met vier doelpunten op haar heupen. Toch blijft het verschil beperkt. ZVL recht nog een keer de rug en wint de laatste periode. ,,Ik weet ook wel dat dat niet telt, maar het is toch lekker’’, zegt Van der Zeeuw, die baalt van een fors aantal tegengoals. ,,Zeker vijf waren er onnodig. We kwamen bepaalde afspraken niet na.’’ Zijn collega Mario Sinatra is ondanks de ruime zege weinig zangerig. ,, Ons niveau over de gehele wedstrijd was hoger, maar we hadden niet onze beste dag. Ik was onder de indruk van die nummer 8 (Noeki Klein, red.). Dat is een type dat nooit opgeeft, zoals heel ZVL blijft strijden. Ik ben er nog niet gerust op. De return wordt een heel andere wedstrijd.’’ En hij krijgt nog wat te verhapstukken in de aanloop naar de return, op 26 februari in het Katwijkse zwembad Aquamar. Het nationale team gaat op trainingskamp naar Australië. ,,Ik ben de komende twee weken vier internationals kwijt. Dat baart me zorgen.

Bron: Noordhollands Dagblad