Ze is de onmisbare schakel bij ZVL. Keepsters als Anne Heinis kunnen het verschil maken. De international wordt echter zo vaak gekweld door (lichte) blessures dat ze het door haar zelf verlangde niveau nog nooit heeft behaald. ,,Ik denk dat ik tien keer beter kan dan wat ik nu laat zien’’, zegt de 23-jarige Heinis, die morgen met ZVL in de LEN Trophy aantreedt tegen het Italiaanse Rapallo Nuoto.

Kon ze de vorm maar grijpen bij de strot en vasthouden. Dan was het allemaal eenvoudig geweest. Maar zoals elke sporter moet Heinis vaststellen dat de ene dag de andere niet is. ,,Op vrijdag kan het bagger gaan en op zaterdag ineens geweldig. Zelfs in de warming-up heb ik momenten dat alles erin gaat om tijdens de wedstrijd te constateren dat ik ineens heel lekker lig te keepen.’’

Natuurlijk is ze afhankelijk van hoe haar teamgenoten verdedigen en hoe intelligent de schutters van de tegenstander zijn. Keepers die onhoudbare ballen stoppen bestaan niet. Heinis heeft dat ene extra zintuig dat voelt hoe de ballen haar richting op gaan. ,,We spelen bepaalde systemen in de verdediging, zodat ik weet waar de schoten komen. Het zijn die net iets beter schutters die de onverwachte dingen doen. Dat is het leuke aan keepen.’’

Het ziet er soms zo eenvoudig uit bij de Utrechtse die aan haar tweede seizoen ZVL toe is. Maar het moet nog eenvoudiger, een kleine anderhalf jaar voor de Olympische Spelen van Londen, waar Nederland de titel wil verdedigen. Dat Heinis geplaagd wordt door ziekte en kwetsuren, helpt daarbij niet mee. Een keelontsteking, griep en twee keer een gebroken vinger braken haar ritme. Twee weken geleden, in de heenwedstrijd tegen Rapallo, lag ze niettemin gewoon op doel met een spalk om haar vinger. Heinis: ,,De eerste keer heb ik twee weken niets gedaan, zat ik zelfs een week in het gips. Dit keer was de gipsmeester een exwaterpoloër. Die vond dat ik gewoon kon spelen.’’

Een dag na de Europacupreis naar Italië, stond Heinis alweer op Schiphol om et de nationale selectie naar Spanje te vliegen voor een trainingsstage. Van rust wilde ze niets weten. ,,Vermoeiend ja, drie reisdagen achtereen. Mentaal ook heel zwaar, maar ik wilde per se wedstrijdritme opdoen. En ik wil mijn grenzen opzoeken als topsporter. Het is me niet slecht bevallen. Ik merk dat ik steeds fitter wordt. Het gaat steeds makkelijker op trainingen.’’
Het programma liegt er niet om. Zaterdag en zondag speelde ZVL een dubbel, dinsdag trainde Heinis alweer met Oranje in Zeist om woensdagavond in Zaandam met ZVL haar oude club Nereus te bestrijden.

De 12-8 zege was een aardige generale voor morgen, als ZVL met zes doelpunten verschil moet winnen om door te bekeren in Europa. Heinis ziet het als bijna onmogelijke opgave en houdt zichzelf ook enigszins verantwoordelijk voor de lastige uitgangspositie: ,,We kunnen best winnen, het verschil goedmaken ook, maar het is misschien te hoog gegrepen. Voor mijn gevoel had ik in de uitwedstrijd meer ballen kunnen pakken. Maar ik moet ook realistisch zijn. Ik heb in die week slechts twee keer van mezelf kunnen verwachkunnen trainen. Wat had ik meer ten?’’

ZVL – Rapallo, LEN Trophy
De waterpolosters van ZVL spelen morgenavond in zwembad Aquamar in Katwijk de terugwedstrijd in de kwartfinale van de LEN Trophy, het tweede Europese bekertoernooi voor clubteams. Twee weken geleden verloor de ploeg van trainer Michel van der Zeeuw de uitwedstrijd tegen Rapallo Nuoto in het Italiaanse Camogli met 13-8. Het Leidse ZVL wijkt uit naar Katwijk, omdat de zwembaden in Leiden te klein zijn om internationaal te spelen. Het duel begint om 20.30 uur.

Bron: Noordhollands Dagblad / Gertjan van Geen